Jak broniono średniowiecznego Krosna?

W średniowieczu Krosno Odrzańskie przypominało prawdziwą twierdzę. Miasto otaczały mury obronne, a dostępu do jego wnętrza strzegły bramy i baszty. Dziś trudno wyobrazić sobie dawny wygląd tych fortyfikacji, jednak ich fragmenty przetrwały do naszych czasów.

Miasto za murami

Pierwsze umocnienia Krosna miały prawdopodobnie postać wałów ziemnych wzmacnianych drewnem. Pod koniec XIII wieku zaczęto zastępować je murami z cegły i kamienia polnego.

Naturalną ochronę zapewniało położenie miasta w rozwidleniu Odry i Bobru. Rzeki oraz ich odnogi utrudniały przeciwnikom dostęp do zabudowań.

Trzy bramy do Krosna

Do miasta prowadziły trzy główne bramy. Odrzańska znajdowała się od północnego zachodu, Głogowska od południa, a Kamienna od wschodu, niedaleko zamku.

Oprócz nich funkcjonowały dwie mniejsze furty: Piaskowa i Strzelecka. Ułatwiały mieszkańcom przemieszczanie się poza obręb murów.

Baszty i nowe umocnienia

System obronny wzmacniały baszty, które umożliwiały obserwację okolicy i prowadzenie obrony. W XV i XVI wieku przebudowywano miejskie bramy, dostosowując je do zmieniających się potrzeb. W 1633 roku Szwedzi rozpoczęli budowę fortyfikacji bastionowych. Krosno stopniowo zyskiwało nowe zabezpieczenia, odpowiadające wymaganiom nowożytnej sztuki wojennej.

Co przetrwało do dziś?

Większość średniowiecznych murów rozebrano w drugiej połowie XIX wieku. Zachowały się jednak ich fragmenty, między innymi przy ulicy Słonecznej, w pobliżu dworca autobusowego. Można tam zobaczyć również pozostałość dawnej baszty. To jeden z nielicznych materialnych śladów czasów, gdy całe Krosno otaczał pierścień obwarowań.

KK